Ufukta kaç ışık gördü kim bilir?
Bazen ışıklar bile aydınlatmaz önümüzü.
Bazen onun ışığı bile yetmez görmeye.
Gerçeği görmeye,hayatı görmeye.
An gelir o da gider.
Artık ne kör bir ışığınız vardır.
Ne de bir hayatınız.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta