Karanlığın ışığa oranı, ışığın karanlığa oranıdır bence hemen her zaman.
Işık ve karanlık, hemen her zaman aklın üzerinde bir konu olmuş insanlar için.
İnsanlar bu çatışmayla insanın varoluşunu tanımlayabilmişler.
Çünkü insan ışıktır kendisinin dışında kalan her şeye.
Her şey insandan yansıyarak her şey olabilir ancak.
Ancak her şeyin içinde insan da bir şeydir bu unutulmuş çok zaman.
Yabancılaşma işte bu noktadan uç vermiş insanın kendisine.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta