Yağmurun ortasından kalan ışık, yalnız.
Işığı sadece onun için.
Bir çatı bulmadı, saklanmadı,
Göğün ağladığı yerde durdu.
Belki ıslandı ama hiç sönmedi.
Çünkü amacı buydu ya...
Sönmemek.
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta