Yağmurun ortasından kalan ışık, yalnız.
Işığı sadece onun için.
Bir çatı bulmadı, saklanmadı,
Göğün ağladığı yerde durdu.
Belki ıslandı ama hiç sönmedi.
Çünkü amacı buydu ya...
Sönmemek.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta