Işığın örümcek ağı içindeyim şimdi.
İnsanlar saçlarının bütün gölgeleriyle
ışığa, soluk mavi havaya, ekmeğe
ve Elbruz'un doruğundaki kara hasretler.
Ve kimseler yok bana yol gösterecek.
Tek başıma neyi arayabilirim?
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




"Gözyaşı döken bu parlak taşlar
bizim dağlardan değil."
Galiba...
Nurlar içinde yatsınlar...mekânları cennet olsun.
Ebediyete intikâl edenler...benim sözümde yorumsuzdur.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta