Agır agır ilerliyordu,
Attıgı her adımda zihninde onca sene bırıkmıs olan düşüncelerini ezercesine,
Oyle sert acımaz ve bir okadar da acı dolu....
Ezilenlere bakmıyordu bile,tekrar hatırlamaktan korkuyordu,
Unutmak ıstedıklerını tekar yerleşeceginden korkuyordu....
Gücsüzdü,ama bir o kadr da kararlıydı.
Hatırlamıcaktı onları,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




O ışığın güzelliği altında,gözlerinin içine işlercesine gelir ya bu dizeler Şairin aklına..
İşte öyle bir güzellik döküldü okurken
Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta