Mazlum ümmetin sesi yükselecek arşa Ey nefsim!
Bu benim dosdoğru yolumdur.geleceğe dair umudum.
Uyan ey uykuyu çokça seven Ümmed-i Muhammed
Doğu Türkistanlı Müslümanları işkence kamplarında
Senden sadece dua bekliyorlar,dua vakti namazlarda
Ne kadar isteklerine razılık verdiksek şimardılar zalimler
Sessiz kaldıkça bir ömür boyu ezilecek talihsiz mazlumlar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta