Bir hüzün vaktinde bugün
Yer ölüm kusup gök ölüm yağarken
Üstün acılarla dolu yüreklerle
Yalınayak yollarda çocuklar
Ve yeri yurdu terkedişler
Ve ağlayışlar, inleyişler
Ben de Irak çöllerindeyim bugün
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta