Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu sistem,bu emperyal sistem;kimleri almadı ki tertemiz!! dişlerine.Kimleri öğütmedi ki kocaman kelamları olan.Şiir neredeyse sistemin her dişlisine bir gönderme içeriyor.Beni çarpan ise şu dizeler oldu:
''Yoksul bir gece bekçisinin ayak sesinde
Yırtılırdı gecenin mahremiyeti
Orgazmını yaşardı devr-i saltanat
Sokakta kalan sahipsiz çocuğun nefesinde ''
Hakikaten mükemmel!!
Saygılar kaleme..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta