Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
işçim fabrikam
sanıyorum bir hikayeside vardır bu şiirin . ne yazık ki ülkemizde hiç bir dönem şiirinizde bir özlem bütünü ile dile getirdiğiniz düzen oluşmadı . çünkü o düzeni en azından vatandaşlık sorumluluğuna düşen bölümünü oluşturacak sorumluluk anlayışı ve kültürüne sahip değiliz . Saygılar, tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta