İsa Yazıcı Şiirleri - Şair İsa Yazıcı

Sürekli yaşayış;
Soru soracak
Yantı kendinde...
Ölçülerek biçilen
Kısılınca geçmiş;
Birden ortaya çıkar!

Adınal cümleyen
Attıp durumus,
Kadarah kendinet.
Rastlayanat belirleyenel
Yokon düşüremezem.
Anlaşmat sözör

Bağ, yular,
Rabıta, bağlanılama.
Demir bağ: Kelepçe.
Gönül bağı,
Alanılaka, ilinilingi, sevilingi.
Birini emilinri

Yalvarılındı. Tanrıya yakarılınca
Atınıleş sönülündü.
Bu nedenle oraya
Adı verilindi.
Çünkü Tanrının
Gönderilindiği atınıleş

Mademki dediğin
Zorunda, o da yaşamak.
Bilincin yerine
Kullandığında zaten değil;
Yöneldiğinde nereye?
Bilir; ancak bilgi

Fikiri sağladığı;
Ancak kimler için?
Sonuca ulaştığında
Kalabalıktan toplum oluşur.
Yaşadığından bu yana
Çözümü gerektiren ne?

Gelen gider
Birlikte beraber...
Yalnız kalan
Hep aynı.
Ondan ona
Takılır; sonra

İşte gerçek;
Karşısında duruşa
Sonrakini düşündüren
Dedi diye.
Kim aklına geldi?
Şimdinin payı...

Mavi renk,
Gök parlak.
Sevgilinin kalbi
Şarap gibi birikti.
Çiçek dolu kap
Suyla yükseldi.

Vücudu açılmış;
Kırılmış, dökülmüş,
Büyük çalgılarla oynamış.
Sevgilisi başına üşüşmüş,
Kıskançlık vücudunu örtmüş.
Olağan üstü bir şeyi