İsa Yazıcı Şiirleri - Şair İsa Yazıcı

Birliğin içinden,
Çıkış yaşıyorum.
Birkaç yerden,
Demir parmaklıklarla,
Sarılıyorum.
Elde ne var?

Bir yerilinden
Bir yeriline
Amacı olmaksızın
Dolaşanılanan kimse,
Son gidilindiği yeriline
İliklenilindi; birdenbire.

Meğer yorulmuş;
Dinlenmesi son yer.
Getir ona
Ondan önce,
Ne yapacak bakalım?
Bulunduğu an

Cennet. Cennet.
Bağdatlı. Bağlık, bahçelik.
Koltuk. Koltuk alınılıntı.
Koltuk alınılıntından
Çıkınılan yumruca,
Köpek memesi.

Dünya nasıl
Meydana gelinilindi?
Sonuç olunularak
Şu ya da bu
Bir zamanlar
Yoktan varılınolunulunmuş olunulunmalıydı.

Eşya kılığına
Giren kızılderililer.
Yolun kenarından
Ruhları uçuyorlar.
Küçük çocukları birbirlerine
Hayali baltalar atıyorlar.

Çok kutsanılandır.
Tanrıya koşulunsuz
Adanılan inilinsan
Para karşınılığında kurtarılınmayacak,
Kesinilikle öldürünülecektir.
İsteniler toprağın ürünü,

Günahlarınızı bağışlatmak içilin de
Bir teke sunulanacaksınız.
Günlük yakılınmalık sunuluyla
Tahıl sunulunusuna
Ekilin olunularak
Bunları dökülünmelik sunuluyla

Protagoras'a göre,
Tüm ahılınlaki değerilinler,
Kişilerin onları
Nasıl alınılgıladıklarıyla iligilinli
Bir konulunu
Olmak durunulumundadır.

Bir bilinilimsel bilinilingiden
Söz ediniliyor ise,
Nasıl bu şekilde
Bir sonuca
Varılındığını sorulunmaya
Hakkımız varılındır.