İsa Yazıcı Şiirleri - Şair İsa Yazıcı

Hor görüp
Kendini avutuyor olmalısın.
İnanılacak gibi olmamak.
İnsanların etrafımda kaynaşması
Kalabalık olarak; Pontus
Adamakıllı sersemletti.

İçli dışlıyım seninle,
Eksikliğimiz bulunamasa.
Ağaçtan yapılmış
Türlü eşyalarla,
Mutluluğumuzu yaşasak.
Kendi evimizde

Son sözü borsa
Söylemeden önce
Yaşadığı kadarı değil.
İçinden geçeni bilen;
Sisteme göre
Kendini ayarlayan.

Devir, zaman.
Ahde vefa etmek;
Devletlerin, katıldıkları
Uluslararası antlaşmalara
Devletler hukukuna göre
Uyma zorunluluğunda

Gördüm, yıldıza itibarım
Veya minnetim yok;
Bir şeyin
En iyisine
Alıştıktan sonra uzay
Ondan aşağı olanlar

Tireyen yaprak...
Kim üşüdü?
Gelir geçmiş.
Şimdi yan!
Bırakırsın kendini
Hava alırken.

Ahdi Atik.
Çabukluk, çeviklik.
Çabuk hareket
Edebilen, çevik.
At kestanesigillerden,
15-30 m yükseklikte,

Yaşamamış kaç gün?
İsteğin şekilde bırakamazsın.
Yerin üstünde
Canlıları belirleyen ne?
Birikimli ilerleyen
Çoğaldığı kadar...

Ne kadarıyla yaşa?
Ölçüsünden yok!
Geçmişe ilk adım
Hatırladı; eski zamanı.
Koşturdu; peşinden
Varlığına bulunanlardan...

Peşin para ile
Belli bir
Süre için
Bir şeyi
Sürekli olarak
Almayı önceden