Mü’minin baş tacısın
Her zamanda ziya
Ruhlarımıza gıda
Gönüllerimize şifa
Pençe divan durup
Bitti aşk deyince yürekler daraldı
O anda gam keder birden göniü sardı
Nerde tatlı güzel sözler nerde kaldı
İçten içe yanar bu gönül ne çare
Açıldı ellerim
Gökyüzüne doğru,
Yüce duygularla
Yavaşça uzanarak.
İçin için gözyaşı döktüm
Özüm gönlüm yanarak
Sevginin en ulvisi
Sevmektir Rabbimizi
Sonra da Peygamberi(s.a.v.)
Ne de güzel şu sevgi!
Yoksa sevgi zor hayat
Her renkten farklı çiçekler
Ne de güzel şu çiçekler
Her biri gönlü şâd eyler
Ne de güzel şu çiçekler
Biteviye yaz kış rengârenk
Allah dedin iman dedin
Ne de kutsi ulvi davan
Davam dedin Kur’an dedin
Ne de kutsi ulvi davan
Her soruya cevap verdin
Kırık dökük duygular,
Yalnızlık olmuş sırdaş
Kaplamış gönlü keder,
Neden, neden arkadaş
Yürekte harlı ateş,
Düşünürüm inceden ince
istekle şevk ile kendimce
Şiir yazarım dize dize
Paylaşırım sayfamda zevkle
Bekler okurları sessizce
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!