Hayat an içinde an,
Handa bir yolcu insan.
Ezelden tâ ebede,
Burda bir yolcu insan.
Verilmiş hayat ona,
Aşacağız engelleri birlikte
Kalacak geride yalnız kederler
Gülsün yüzün güzel vatan her daim
Geliyor fedakâr şanlı yiğitler
Sürekli birlik ve beraberlikle
Sevgi ve muhabbet ile
Dolsun gönle sevda yeli
Birlikte sadâkat ile
Aşalım nice engeli
Değmesin aşka gam keder
Pandemi nedeniyle
Çekiyoruz pek çile
Ulaşalım biz yine
Mutlu güzel günlere
Geldi aşı bizlere
Aydınlat gönlünü Şarj et ümitle
Orda artı bir güç, girsin devreye
Gülsün yüzün daim sevgi sevinçle
Yayılsın ümitler, her dem çevreye
Şöyle bir baktım çevreye
Kimi sevinçten pürneşe
Kimi dalgın düşünceli
Hepsi de aynı gemide
Kimi terler gündüz gece
Gurbette akar gözden yaş
Geldikçe haber sıladan
Ayrı kalmak ne de zormuş
Ayrıyım anne babadan
Bazen çöker acı birden
Şubatın son günü yirmi sekizi,
Ayrıyız burada memleketten biz.
Zaman zaman çöker içe pek acı,
Ayrıyız burada nice dosttan biz.
Günler artık yavaş yavaş uzuyor,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!