18 Mart 1988 İstanbul, Fatih doğumlu olan İsa aslen Adıyamanlı olup eğitim hayatına 1993 senesinde Sakarya, Ali Dilmen İlköğretim Okulu'nda başlamıştır. Burada 4 yıl (1.-4. arası sınıflar) okuduktan sonra 1997 senesinden 1999 senesine kadar Sakarya Özel Ufuk İlköğretim Okulu'nda 2 yıl (5.-6. sınıflar) daha okuyarak Sakarya'daki eğitim hayatının sonuna gelmiştir.
1999 senesinde depremden kısa bir süre önce bankacı olan babası Üzeyir Bey Şanlıurfa Şubesi'ne müdür olarak tayin edilince, peygamberler diyarı Şanlıurfa'ya taşını ...
Utansın Tayland hükumeti kendinden!
Ağlar müslümanlar kederinden?
Sadece Tayland mı bunu yapan?
İsrail, Alman, İngiliz, Amerikan
Hükumetleri de verecek hesap!
Ne bu yapılan tüm insafsızlıklar?
Keşke aşık olsam uyuyamasam.
Yansam daha da yansam.
Lâkin değil aşk ateşi ile,
Yanarım grip ateşiyle.
Alnımda buzluktaki etleri çözüyorum.
Ol ki İsa ki der bir söz,
“Gidecegim oraya söz! ”
Ederse Allah nasîb,
Gezer dünyayı garîb.
Kalır geç aşk-ı alev,
Vatan olmuş perişan
Neden böyledir aman?
Enecik orda sultan
Euro, sterling, dollar
Firar etmiş vatandan.
Olsa kelin ilacı,
Önce kendi başına
Sürer, kalmazsa acı,
Verir bir başkasına.
Attı bir taş şu deli.
Şu derinligi elli
Metreden fazla olan
Kuyudan çıkarmadan,
Etmez rahat âkiller,
Seyrederken deliler.
Ol Habib-i Zîşan geldi dünyaya.
Teşrif etti arza, baktı semaya.
Açtı ellerini “Ümmetim” diye,
Evvelen yakardı Rahîm Hüda’ya.
Bu bir müsabakadır,
Mutasarrıf hakemdir.
Görüyor ki; o Gökhan
Olmuş bir hâl, perişan!
Gâlib olan İsa'dır.
Bilmez misin ey adam!
Aklından sülûk eden,
Bu mısralarda gezen,
Şu sözcükler azıcık,
Olmaz ki hiç bir cacık.
Olmaz şiir be adam!
Seyerân ediyor âdemoğlu,
Vakt-i Âdem’den bu zamana.
Almamış ibret kendine hâlâ,
Habil’le Kabil’den insanoğlu.
Yakmış her bir tarafı alevler,
O alevler ki; sönmezmiş aslâ.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!