Arada sırada aklıma düşersin,
Gözlerini kırpar selam edersin,
Maziden bir sayfa alıp gelirsin,
Dertleşiriz senle ikide bir…
Sen anlatırsın ben dinlerim,
Vuruldum baktım gözlerine,
Aşık ettin beni sözlerinle,
Hayattan bezdirdin dilin ile,
Bir daha seversem iki olsun…
Hata bende baktım gözlerine,
Bakın kusursuz yapılmış her hücrem,
Bir nutfeden oluşan insanım ben,
Yaratılmışın en üstünü benim,
Esfele sefiline giden de ben…
Dakikadan hızlı atar nabzımız,
Yarım kaldı içimdeki duygular,
Gamla dolup taşan yüreğim sızlar,
Peşimden geliyor çileler nazlar,
Gülmez bahtım anam kara yazılar…
Nereye gitsem gönül durmaz ağlar,
Kendimi unuttum senin yüzüne,
Mecnuna döndüm düşerim çöllere,
Diyar diyar gezdim illerden ile,
Benzer bulamadım senin dengine…
Adak adadım yüz görümlüğüne,
1877’de Bostancı mahallesinde doğmuş,
Babası Abdullah efendidir annesi Ayyuş,
Küçük yaşta babası ölmüş öksüz kalmış,
Dayısının yanında Mehmet Sait büyümüş…
Askerliğini Yemen’de yapmış,
Benimde var çok güzel bir hayalim,
Gün gün sayarım sürekli beklerim,
Eninde sonunda bende giderim,
Toprağın altında saklı düşlerim…
Kurtuluş yoludur tüm insanlığın,
Kurbanlar adadım ziyaretlere,
Belki bir gün bana dönersin diye,
Mendiller bağladım kuru dallara,
Belki bir gün beni seversin diye…
Umut ettim bekledim hiç bıkmadım,
Dertler karlı dağlar gibi sıralı,
İçim yanar durur olmam oralı,
Senin hasretin üstüne cabası,
Kötü hastalık bilinmez tanısı…
Kabuk tutar da kapanmaz yarası,
Sensiz geçen günler zindanım oldu,
Gözlerin gibi kara dertle dolu,
Sensiz kaldı bahçem çiçekler soldu,
Yollarına daldım gözlerim doldu…
Merakımı mazur gör telaşlıyım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!