Pat diye vardiye saati gelmişti
Daha oyunun ikinci eliydi,
Yine bildik yollardan
Bakkalından manavından
Sardıracak ekmeğini
Giyip iş elbiselerini,
Bekleyecek tertip saatini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Madencilerimizin çalışma koşullarını öyle güzel anlatmışsınız ki dizeleriniz de..,
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta