oturduğum masa başında
yeni şeyler öğreniyorum emanetlik
çünkü ne masa bana ait ne kalem ne kağıt
az önce fotokopi çektim
üç boş kağıttan sonra ancak
böylesi de bir kır saçlının yardımıyla
ama az önce verdiğim arada
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




O kır saçlı ben miyim acaba veya zamanıyla bir ara fotokopi çekerken yardım etmiş olabilir miyim böyle harika yazan bir şaire...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta