Unutmak; ikna etmek dünyayı
dönmekten yorulduğuna.
Akrebini öldürdüğüm yelkovan kadar yalnızsan,
içliysen bir nardan daha fazla
Tedirgin parmaklarımdan kıpkızıl mutsuzluğuna
Gereği neyse en fiyakalı yerinden
arz ve rica ederim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta