Şişman bir adam gülümsüyor sana
Çatık kaşlarından arınmış
Misafir gelen oturma odasına utangaç bakışlar atan ev sahibi çocuk gibi.
Şişman bir adam gülümsüyor sana
Yorgun yüzünden sıyrılmış
Hasta yatağında ziyaret edilen çelimsiz oğlan gibi
Şişman bir adam gülümsüyor sana
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta