İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Bu nedir açıkla ey şair...
Bütün bu ıslıklar banadır
Ne o Fransız nezaketi
Ne de Venedik asaleti
Bir savaşta ölmüş gibi
Ben bir hiç gibi
İstihza isabetli olmuş. ’Lethe’ cehenneminin nehrinden susuzluk gidermek, ’Medea’ cadısından çare dilenmek, bunlar ancak gurbetli gönüllerin kara bahtına yazılmış şeylerdir; atıldıkları çile ise, olsa olsa sevgi denilen nesnenin tam tersi olsa gerek. Sisifos Söyleni, medet: Diğeri, kader! Canı gönülden kutluyorum. Ha gayret kardeşim. Selamlar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta