Bir ırmak uzanır dağların arasında;
İnceciktir, zariftir,
İçten içe sevdiğini düşünür.
Beli kıvrık, boynu büküktür,
Ulaşmaktır tüm arzusu
İçten içe düşündüğü sevdiğine...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta