“suyun kenarında duruyorum sanki
hayat durmadan akan coşkun bir ırmak
sandalım alabora oldu inan ki
hayat başına buyruk coşkun bir ırmak
hayatın temeli ta kendisidir su
yoktur bundan öte eğrisi doğrusu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sewgili ler için
Çok iyi olsun
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta