İrkilerek uyanacaksın gün doğduğunda
mavilere dalacak yeşil gözlerin
sızı duymayacak artık kalbin,
benim olacak gözlerin
bensiz günleri çıkartacaksın üstünden
anılarmızı giyeceksin ipek entari yumuşaklığında,
beni hissedecek tüm vücudun...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta