İrkilerek uyanacaksın gün doğduğunda
mavilere dalacak yeşil gözlerin
sızı duymayacak artık kalbin,
benim olacak gözlerin
bensiz günleri çıkartacaksın üstünden
anılarmızı giyeceksin ipek entari yumuşaklığında,
beni hissedecek tüm vücudun...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta