24.12.2003 Ankara/Altındağ
Kaç mezar öptü dudaklarım gizlice,
Kaç solgun alkış, bir rüyanın eşiği?
Ay, kendi yüzünü boğarken gecede,
Süzülür üstüme yankının dişi.
Külden ıslak kefen parçası,
Saklar içinde söylenmemiş düşleri.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta