İrfan Korkmaz Şiirleri - Şair İrfan Korkmaz

GİDER

Şu yeni yetmeler yeni yetenler
Çalışmadan kazanmayı tutanlar
Ana boyayıp babasına satanlar
Yer ekmeği doyar hor olur gider

yıl 1923 ü düşünürken bizim memleketimizde bir baba üç evladını bir araya getirip bir birlik beraberlik sağlayamaz iken o rahmetli koskoca bir türkiyeyi
bir araya getirmesi ve tek yumruk halini aldırıp milli bir duygu içerisine sokması ve düşmanı elde olmayan kıt imkanlarla mağlup etmesi bu gün
bile taktire şayan bir harekettir ALLAH gani,gani rahmet eylesin irfan korkmaz

ÇOK ZOR BULUNUR


Moralimi düzeltir daralsa başım
Tek sevdiğim hayatta ekmeğim aşım
Bahsettiğim benim yirmi üç yıl eşim

KALMIŞ

Yirminci asrın akbabaları
Beş yıl boyunca da eğitim almış
Dinazor ailesinin akrabaları
Müjde size yine yerde leş kalmış

MADIMAK FACİASI

Yirminci asırda devir arası
Şu madımak var ya asrın yarası
İnsanlık ayıbı bir yüz karası
Size kıyan eller kırılsın derim

dört günlük dünyada insanları mutlu görmek istiyorum olumsuzluk insanlar için değildir geçimsizlik insanlar için değildir mutlu gördüğüm insanlar göğsümü kabartıyor üzgün insan insanı yaralıyor saygılarımla okuyan arkadaşlarıma İrfan KORKMAZ

ana yok baba yok yalnızım garip
elliden sonra oldum gurbete talip
allahtan başka bana olmadı sahip
tek tesellim şimdi bir eşim kaldı

yirmi altı yıl devlete eyledim hizmet

HELAL SİZE ORDUNUN BAŞI

Helal size devletin ordunun başı
Bu milletin istediği eşkıya leşi
Başkan ve komutan yürekli kişi
İsteyince demek ki neler oluyor

YOL ÜSTÜNDE ÇAĞLAYAN ÇEŞME

Yol üstünde sessiz çağlayan çeşme
Sevdiğim yanından geçtimi senin
Eski anılara ağlayan çeşme
Eğilip suyundan içtimi senin

BİR KARIŞ TOPRAĞINA


Bir karış toprağına bir insan kanı
Dökerek korunan bu güzel vatan
Şimdi dekar,dekar satı yoz seni