kollarımdaki boşluğunla gidiyorum bu akşam
yanlızlığımıda alıyorum yanıma
özlemlerimle, hasretinle gidiyorum
acılarıda alıyorum yanıma...
karanlıklara gömülüyorum senden uzaklara giderken
yokluğuna hiç alışamadım,
kendimle bir türlü barışamadım
çok üzüldüm çok ağladım
yokluğunda hep karalar bağladım
avutulamadım, susturulamadım
gece olunca sensizlik sarıyor dört bir yanımı
başımı yastığa koyamıyorum
korkuyorum sensiz uyanmaktan
durup bakliyorum, geceden bir meded umuyorum.
bazanda kendime gülüyorum.galiba deliriyorum
Ve hala gece ve yine seni bekliyorum....
gözlerim görmez ise senin hayalini
kalbim atmaz olmuştur güzel sevgili
kendimi yoluna feda ederim
sensiz kalacaksam ölüme giderim
bekler durur aşık irfan
gidiyorsun...
gözlerinide götürüyorsun
gülüşlerinide
yine geceleri de götürüyorsun
içim deki ses gitme diyor
adını yazmaya çekiniyorum sayfalara
bir gören, bir duyan olur diye
seslenemiyorum nazom, nazifem diye
bir gören, bir duyan olur diye
seni yazdığım tek yer kendi kaderim olsun
seni özlemlerimde aramak o kadar kolay ki
nereye baksam hangi özlediğime baksam sen
yollarım sana doğru gittiğim şehir sen
bakmalarım sana dogru ufkumdaki kişi sen
aslında seni özlüyormuyum bilmiyorum,
bahçelerimde açıyorsa gül ler
yüzümdeki gülücük sensen eğer
gönlünde de varsam eğer
o zaman hayat yaşamaya değer
20:30
kayseri zindan geliyor bana
duramıyorum bu şehirde
durmak istemiyor bu gönül
sana koşmak sana ulaşmak istiyor
şehir sensiz ıssız mı ıssız
herşey birgün unutulur...
hatda bende unutulacağım,
kokum, bakışlarım, dokunuşum bile
unutulamayacak tek şey
seni ne kadar çok sevdiğimdir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!