Feda olan sevdalar bitti.
Mevsimlik bile degilmiş ki seninkisi.
Emanet gülüşlerine kurban ettiğin benim,
yaktığın ben.
Ardında bir yangın yeri
bıraktıgını bile bile,
Beri te dibûm kor,
dibûm lal
di jiyanén du rû de.
Dibûm evdal bi çoIan diketim
di evsûna evinên derewîn de.
Édi ez jiyané hédi hédi bi te,
Kurê min...
Şevên tarî
bé te derbas nabin.
De were êdî
hêjayê dilê min
Sana en son
bir taslakta rastlamıştım.
Yıllar önce yazdığım,
yarım bırakılmış
şuursuz ve ruhsuz
Karanlığa bakarsan, benim gönül bahçemden,
Işık hüzmeleri bekleyemezsin
Ayımı, güneşimi karartma sakın
Saçlarına tek yıldız düşüremezsin
Ey şehr-i yalnızlık
bak geldim yine limanına;
küreksiz bir kayık misali,
devasa dalgalar bırakmış ardında
yalnız bir yolcu...
Pruvamda sönük bir fener,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!