bilsem de hakikatin benden mühim olduğunu
yine de savururum candan sıyrılmış arzumu
bilsem de hakikatin bedenden mühim olduğunu
yine de savunurum öksüz kalmış duygumu
kimse anlamazsa taab-ı dimağımın lütfunu
işte o büktürür şu eğilmez boynumu
Görünmeyenden ötesini görür
Aşk alevinden geçip gelen gözler
Sanma bunu da bir Allah’ın oyunu
Yanmadan pişmez insanoğlu
(30-8-2010)
kalemimin ucuna sıkışan gerçekler
ne bugün ne de yarın söze dökülecekler
Sen bu kadar siyah, ben böylesi aydınlık
Ayrıldığımız günde en çok yaklaştık
Çünkü sen hep geceydin, hep karanlık
Ve biz senle bir ekinoksta ayrıldık
Belki bir gün tekrar doğarız, kim bilir; yine sen ve ben oluruz




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!