Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
ben yokluğunda kahroluyorum yerine ben mersin pozcu oluyorum :))
ah irem ah nedir sizin bizlerden çektigiinz :)) cennet bahçesi ugraştırır adamı zaten ölünce deil mi deger kazandıgımız
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta