Iraz kaldım, bu yobaz yaşamın seminerinde,
Avare oldum sayende, bu loş rutubetli şehirde,
Tabansız ademoğlu, bu rutubeti nereden bilir?
Kiml ellerini arkaya atar, kurtulur lüzumsuz beşerlerden,
Kimi baş kaldırır, önemsemez minarelerin çağrılarını.
Kimine hoca denir, kimine ruhban,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta