Ne diyeyim dostum kaderin hep böyledir
Gülmedi yüzün hayatın çemberinde ömrünce
Bir sefa sürmedin yediğin hainlerin sillesidir
Seninle aynı acıyı çekiyorum kalbim hep seninle
Kerbela sana emanettir ecdadımın kanıyla
Bağdat’a göğsünü siper et korkma imanınla
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta