yoğunlaştıkça,yoğunlandı pervasızlığın,
isminle müsemma gerçekliğin,
oradan oraya koşturulman nedensiz değil,
sayfaları doldurman çalakalem,
bir eskrik nazarla bakman,
koşarken çağıltın,gülerken dimağın,
illaki dadanman,idola yaslanman,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta