Bizim mizaç paralelliği dediğimiz dostum
İkiz acıların tavladığı iki ruh uyumu…
Ya da herkese konuk olan hayat kaprisinin
Çapı eşdeğer süzgeçlerle yakalanma durumu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yaşamın noktalarına saplanmak nefesini sakınarak almak gerçekten kendini yaşamamıdır.? güzeldi..tebrikler..atıl kesmen
'Ya da iki yalnızlığın
Ortak bir yalnızlıkta buluşması.'
Güzeldi gerçekten. Tebrikler ve sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta