Kanayan bir yaradır içimde değişen her mevsim
Giderken de gelirken de ellerimi yırtar iple çektiğim
Damla damla akar kan benliğimden sonsuza doğru
Ağrıyan omuzlarla dalgalı denizde kürek çektiğim
Kırık düşlerini zincirlerim gelmeden sahile
Bakar dururum geriye geldiğim yerlere
Sıcak ve soğuktan kaçışımı sergiler o boşluk
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta