Zenginin birisi, ölümden korkar,
Dermiş ki kabir, korkunç dar sıkar,
Benimle girecek, birisi var mı?
Vereceğim ona, bütün malımı.
***
Vasiyet bırakmış, zengin kalana,
Kimse çıkmamış, korkup ortaya,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta