sen;
hüzünlü hallerinde
gözlerinden çağlayan pınar
öyle hançer gibi saplanırdı yüreğime
binlerce kez lanet eder
ellerimin arasında çocuk ellerini ısıtmayı
görev edinirdim kendimce
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Cok duygulu ve icten bir anlatim olmus.Tebrikler.....
'ipek şal' bir rüzgar gibi esip geçen sevgili için çok güzel bir benzetme olmuş ve şiir içinde de çok yerinde kullanılmış...
Kutluyorum sayın Yorgo Demir.., yüreğinize sağlık ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta