Fırtınalar koparken benim küçücük dünyamda,
Ne zaman karanlık çökse, bir tek senin ışığın yandı.
O en ağır, o içimden çıkamadığım zor günlerde
Beni hayata bağlayan, sadece senin sevgindi.
Gözlerindeki o sonsuz şefkat olmasaydı eğer,
Nasıl kalkardım düştüğüm o yollardan?
İpek gibi narin, ama dağlar kadar güçlü yüreğinle
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta