Birisi utandı ve kendini ateşe attı
El değmemiş bir inziyavdı
Diğeri vuruyor, taşlaşmış göğsüne alnını
Sen ne kadar ölürsün bilmem,
Stepanida, söylemiştim
Düşlerimi eğip büken kadın
Her nefesimde bin kamçıdır dudakların..
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.



