Hiç affetmeyecektim, seni mahşere kadar,
Ahımdan olacaktı, evin barkın bir mezar.
Milyon kere el açtım, Tanrı’nın huzurunda,
Kıyamadım bir kere, edemedim intizar.
2 Şubat 1990 - Cuma / Ödemiş
I
Acemi günlerinden biriydi yazın,
yürekler tam yeşillenmemişti,
damarlarımda sevdanın filizleri,
yüreğimde, yalnız gecelerin üşümeleri,
Devamını Oku
Acemi günlerinden biriydi yazın,
yürekler tam yeşillenmemişti,
damarlarımda sevdanın filizleri,
yüreğimde, yalnız gecelerin üşümeleri,




intizar: beklemek yol gözlemek anlamında arapça bir sözcük ancak halk ağzında beddua olarak kullanılır... burda beddua olmuş ama kıyamamışsınız...kim kıyabilir ki... güzel bir dörtlük
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta