Hiç affetmeyecektim, seni mahşere kadar,
Ahımdan olacaktı, evin barkın bir mezar.
Milyon kere el açtım, Tanrı’nın huzurunda,
Kıyamadım bir kere, edemedim intizar.
2 Şubat 1990 - Cuma / Ödemiş
Şimdi gidiyorsun, git
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin
Devamını Oku
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin




intizar: beklemek yol gözlemek anlamında arapça bir sözcük ancak halk ağzında beddua olarak kullanılır... burda beddua olmuş ama kıyamamışsınız...kim kıyabilir ki... güzel bir dörtlük
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta