Elim elimde, yüreğim elimde, incilerim elimde kaldı.
Aşkım içimde, öfkem içimde, umutlarım içimde kaldı.
Söze dökülenler bana kalırsa hiç, sana kalırsa haddini aştı,
Uğruna göze aldığım, aştığım her zorluk, seni benden geri aldı.
Çabalarken de gözünü çıkardım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İnsan değeri bilmeyende değer arama, bulamazsın,
Değers verilmedik sevgi için de unutma, solamazsın...
Şiir yolunda başarılarınızın devamını dilerim. N. F. Polat
www.nezihmekan.com
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta