Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yine sarhoş dizelerim
yalpalıyor gecede
hafifledim biraz gölgemden
kalmasaydım çok geç
gelirdim yağmurlarla
düştüm kuyulara yine
karanlıktayım
intiharında gözlerim
ne dersin
çıkabilir miyim
gölgelerden
Tebrikler.Yine güzel şiir.Sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta