Kocaman bir yürek taşıyorum sanırdım bağrımda,
Ne yar var köyümde, nede yürekte kısmet.
Bense şehrin en kalabalık mahallesinde yaşıyorum,
Arkadaşımı arıyorum telefonla, yüz vermiyor,
Dizi seyrediyormuş plazma televizyonda,
Teknoloji çok gelişti ama bir dizi kadar değerim olmamış,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
