Tren raylarına bakan bir meçzup,
O kadar acısını ve yorgunluğunu bir kenara koyup,
Var olan perspektifi düşünüyor..
Nasıl diye hayıflanıp,
Sonra ölüp kalıyor,
Nasıl bir küçük nokta,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta