İçine hapsettiğim o küçük mağaranın içinde
her gece intihar ediyor önce düşüncelerim
sonra kalbimin kenarına itelediklerim.
Her defasında kafatasımın başka bir girintisine asıyorum
hüzünlerimi, güvensizliklerimi, şüphelerimi,
yanılmışlıklarımı, karanlıklarımı, kalabalıklarımı...
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta