Kıyı,
Kıyı boyu yalnızlık,
Ve elleri cebinde umutsuz bekleyişler.
Bu kıyıdan duyulmaz yeşil dalgaların sesi,
Ölümün lahuti musikisi duyulur boşluktan…
Evet, boşluktan, uçurumun ağzından;
Eski, yeni bedenlerin sevdalı türküleri dökülür
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta