Tek yıldız kalmayacak gecede.
Gece kalmayacak.
Ben ölürken dayanımaz evren de
tüm varlığıyla ölecek benimle,
Sileceğim piramitleri, madalyaları,
Kıtaları ve yüzleri.
Sileceğim geçmişin birikimini.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Ölünce , senin için herşey bitmiş oluyor zaten..
Bı isim bırak bari ....ki , birakmissin okuyoruz..
Borges'e üç yıldız veren üyelere sesleniyorum, zalımsınız
Ben fakirin yazdıklarını silesi geldi.
"Ben ölürken dayanamaz evren de
tüm varlığıyla ölecek benimle,"
Şerefle bitirilmesi gereken en ağır görev yaşamdır. Yok öyle kaçak güreşmek. Dayanacak, direnecek, kara , fırtınaya, hatta boraya inat dimdik duracaksın dost.İntiharı aklından bile geçirmek sadece kaçıştan başka bir şey değildir.Kısa fakat akıcı bir şiirdi. Kutladım tam puanla...
Tozu toz
sağlam toz
kafa yapmamıştır umarım bizimle
Bi gün gitmek...Bişi bırakmadan kalanlara!! Anılmaktan korkarak,werimsizce,boş yaşayıp,yalnızca anları tüketerek yok olmak geçmişte..Gelecekte...Ya da böle harika mısralarla ufuklara yöneltebilmek beyinleri..Teşekkürler Borges..
...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta