Bir su damlası bile söndürebilecekken yangınımı,okyanuslar bile yetmiyor artık içimdeki koru söndürmeye
Öylesine büyüyor ki yaktığın ateş,gözyaşlarımı da akıtsam içime sönmüyor işte...
Hüzün denizinin köhne kıyılarında boğdun beni ve ben bunu da sevdim,senden olan herşey gibi
Herşey gibi sevdim seni.!
Herşeyin olmak istedim...
Nafile sevdaların söz dinlemez yaramaz çocuğu oldum.
Fermanı yazdın ve tek cümleyle idam ettin herşeyi..
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta