Bir su damlası bile söndürebilecekken yangınımı,okyanuslar bile yetmiyor artık içimdeki koru söndürmeye
Öylesine büyüyor ki yaktığın ateş,gözyaşlarımı da akıtsam içime sönmüyor işte...
Hüzün denizinin köhne kıyılarında boğdun beni ve ben bunu da sevdim,senden olan herşey gibi
Herşey gibi sevdim seni.!
Herşeyin olmak istedim...
Nafile sevdaların söz dinlemez yaramaz çocuğu oldum.
Fermanı yazdın ve tek cümleyle idam ettin herşeyi..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta